Aydınlı değilim ben yemiş demem İncire
Olgunlaşınca o, duramam, bağlasalar zincire
Bazen karasına, akına, bazen çitlemişine
Vurgunum a dostlar dayanamam ben.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




fazla yeyince de bozar ..
İncire bensde bayılırım beim içinde tadın afiyet olsun değişik çalışma tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta