Aşk kördüğüm olduğun yerde ölmektir
Ruhundan önce kalbini teslim etmektir
Aşk arafta kalmış histir
Ne aşkın peşinden koş kalbim
Nede sevdaya düş
Umursanmaz ne yapsan hislerin
Bir çocuk gülümser her an içimde
Saflığına dokunmamış kötülükler
Merhametin doruğunda atan kalbi ile
Bir çocuk biliyorum saf ve ürkek
Kırlangıç sokulmuş siyah önlüğüne
"Muhatabı olmadığım bu dünyada
Bir kitap aralığında bile fazla bilirim kalabalığımı
Okunmamış bir cümle kadar ötelenmiştir kalbim
Dirilişin o çocuk yüzü ben değilim artık
Ey bağrında acıyı tutan şehir
Bu gece yine devleşti hüznüm
Sana anlatırken içimde tutuşan cümleleri
Yakıyorum her hasrete bir mum
Devrik cümlelerimde, nasırlaşmış
Bir cümlesin artık.
Öyle kabuk bağlamışsın ki,
Koparsam sitem edecek kalbim .
Yazıyorum ,özne oluyorsun şiire.
Saymıyorum artık günleri
Ne bir başlangıç
Ne bir bitiş
Yaşıyorum işte böyle umarsız.
Ne olduğumu bilmeden
Ne kadar aranır yokluğum sormadan
Sadece bitti diyeceğim
İçinde kayıp olduğum ne varsa
Birgün gideceğim beni mahkûm eden herşeyden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!