yüzümün gergefinde nakışlanıyor adın
kaç gecedir soluduğum şiirin kokusu doluyor bedenime
yansam diyorum kor olsam, yanan gönlüne kar olsam
yaşadığın yerde toprak, düştüğün yerde yaşamak olsam
uyku gözlerime asılırken;
durdurduğun zamana inat
dolanıyorum düşlerinin koyuklarında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta