Sonbaharda dökülen yapraklar gibi döküldü umutlarımız
Toplamaya kalktık, yere düştük, durdurdu bizi gururlarımız
Bıraksalar alır başımızı giderdik, bilinmez diyarlara
Kaybolmayı istediğimiz duygularla dalardık ufuklara
Dalamadık işte, hep bir engel çıkıp tuttu bizi yakamızdan
En ağır darbeyi de, aldık; bu gel gitli garip yaşantımızdan
Kıyıya vurmuş balıklar gibi yaşamla ölüm arasındaydık
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sevgili Kardeşim, değerli antoloji.com üyesi sayın: Sercan Çırağ,
Okunması ve ilham alınması gereken güzel bir şiir kaleme almışsınız.
Emek verdiğiniz, gönül sesiniz şiirinizi beğenerek, duygulu ve usta kaleminize saygı duyarak okudum.
Nice şiirli ve en güzel günlerde görüşmek dileklerimle, sağlık ve mutluluklar diliyorum.
Şiirinizi beğenerek, antolojime ekliyorum.
Her şey sizin ve sevdiklerinizin gönlüne göre olsun.
Sevgi ve saygılarımla.
Dr. İrfan Yılmaz. Bodrum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta