İnat Şiiri - Oğuz Hüseyin Özdemir

Birgün ansızın çekip gidersem,
Şaşırma sevdiğim ne yaptım diye,
Bu keçi inadına devam edersen,
Her zaman yalnız kalan olursun yine.

Sudan çıkmış balık gibi çaresiz olursun,
Yıllar geçer yaş ilerler sen de durulursun,
Ne bir arayan olur, ne de sorulursun,
Örümcekler bağlamış tablolar gibi.

Bir pencereye oturur geçenlere bakarsın,
Aklarla dolmuş saçlarını boyarsın,
Yüzüne düşen yıllarını sayarsın,
İnfazı bekleyen suçlular gibi.

O zaman kar etmez rujlar ojeler,
Ne kadar boyansan da kaybolmaz izler,
Tek tek düşer yerinden inci gibi dişler,
Bir ayağı çukurda nineler gibi.

Maziye dalar dalar beni anarsın,
Nerde hata yaptın onu ararsın.
Bir kötüye düşer sen de yanarsın
Kendi düşen ağlamaz çocuklar gibi.