Parlak bir mehtapta sen, ne zaman baksan koya,
Görür seyredersinya mehtabı doya doya,
Nasıl o yıldızların aksi düşmüşse suya,
Düşer aksin, hayalin, gönlüme aynen inan.
Bir yara sızlar,kanar, o zaman ta.. derinden,
Gittikçe büyüyerek alır beni sanki benden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel anlatmışsın yüreğine sağlık Ferit Teksoy
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta