İman Etmek Şiiri - Muhammet Salih Zengin

Gözler görmezken ufku
Kalp bilir yolun nereye gittiğini
Bir damla umut düşer toprağa
Çatlayan taşlar yeşerir seherde

İnanmak karanlıkta körlemesine değil
Karanlığa rağmen ışığı seçmektir
Düşerken bile tutunmaktır göğe
Elbette yaradana rahmana sığınmaktır
Yarım kalan duayı tamam etmektir

İman rüzgâra karşı durmak değil
Rüzgârın yönünü bilip yelken açmaktır
Soru sormadan teslim olmak değil
Sorularla birlikte yürümektir hakikate

İnanmak yarını bugünden sevmek
İman etmek yarına güvenle bakmak
Ve bilinmeliki her yokuşun zorun sonunda
Bir iniş kolaylık vardır sabredenlere

Sende bir gün anlarsın ki
İmanın ağırlığını değil hafifliğini
Çünkü yükünü omuzlardan alırda
Kanat takar insanın ruhuna

İman düşerken tutunacak dal gibidir
Kaybolduğunda pusulan olur
Ne satılır ne de satın alınır
Ama her kalpte yeri vardır

Ve iman yalnızlığın ilacıdır
Kalabalıklar içinde kaybolsanda
Birşey fısıldar içinden usulca
Yalnız değilsin işte ben burdayım.