İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanlara bel bağlayıp güvenme
Rüzgar tersten ezer toz olur gider
Malım mülküm vardır diye güvenme
Bir kıvılcım yeter yok olur gider

Felek halden bilmez sillesin vurur
Ağlatır sızlatır karşımda durur
Yöntemi ızdırap böylemi korur
Her bir parçam bir köşede sürünür

Ben bittim dedikçe yükünü yükler

İnsanlara bakıyorum şaşırıyorum şaşırmaktan
kendimi alamıyorum

İnsanlara şaşırmamak elde değil hem-i inandıklarını
söyler dururlar he-mide baltayı sürekli taşa vururlar

Başarılı olmak herkese göre farklıdır düşündüklerini
elde etmiş olanlara başarılı insanlar derler

Peki sizler ne elde etmeyi düşündünüz ne elde etmeyi
düşünmüşseniz sizlerde osunuzdur

Birliğin Tevhit-in ne manaya geldiğini bilmeyenler
ikilik yaratırlar bizler gerçek inananlarız sizlerse
inançsızsınız derler kendilerini üstün görürler
bilmezler ki üstünlük taslamak Allah-ı inkar etmektir

insanlar akldedip de düşünmezler inandık derler

Gerçek birdir seni beni yaşatır
Seni beni yaşatanı gördün mü
Annen ile Baban bir bahanedir
Bahaneleri yok say onu gördün mü
***
Baba da Annede gerçeği bilmez

Herkes ben ben der birlik bulunmaz

Sözde inanırlar çoktur özde bulunmaz

İnandım demekle kimse kurtulacağını
sanmasın elini taşın altına koymadığı

Birlik İçin

İyi görünmüyor dünyanın hali
İnsanlar bir birin hiç anlamıyor
Bir araya gelip konuşan yoktur
Birlik için kimse kafa yormuyor xxx

Okumasını bilirsen her insan bir kitaptır

Sen bir kitapsın kendi kendini okuma

Seni bir başkası okusun değerlendirsin

Neden var ettin ki yalan dünyayı
Seni arayıp da soran mı var ki
Her şey sana muhtaç seni saymazlar
Seni Arayıp da soran mı var ki