Ne dünyadan bir vefa bekle nede insanlardan dünya
ve insanlar seni doğduğuna pişman edeceklerdir
Dünya yaşam alanı değildir bilmeyerek boşu boşuna kendimizi heder ederiz yaşayacağımızı sanırız fakat öyle bir dünya yok olmaz ve olmayacaktır olsa idi tarihler yazardı yazmadığına göre yok bende buna
şahit-im
Dertler verdin bana derman arattın
Hançer vurdun yüreğimi dağlattın
Gece gündüz sen hep beni ağlattın
Kahrolasın dünya sen yıkılasın
Sen yıllarca Hızır olsan da sen düştüğünde seni
kaldırıp yola katacak Hızır bulamayacaksın
bulamadığın halde hınzırların içinde yıllarca
yaşamak zorunda kalacaksın onlar hınzırlıklarına
sense Hızır olamaya mecburi ve zorunlu olarak
Senin varlığınla varım sen yok gibisin
Bunu fark ettiğimde bendeki ben yok
oldu sen var oldun ben ise yok oldum
ben yoksam var olan sensin
Bu halleri yaşadıktan sonra ben demek
Kimse kimsenin ölüsüne ağlamaz ağlasa da
yalan ağlar
Ölen dünya işkencesinden kurtulmuştur üzülmek
yerine şükretmek gerek
Sorma benim hallerimi
Derdime derman değilsen
Derdim üstüne dert koyma
Sen yoluna ben yoluma
Benim davamı bilmezsin
İnsanlara sözlerinle ve eylemlerinle bir şeyler anlatmaya
çalış ne sözlerinden nede eylemlerinden bir şey anlamıyorlarsa sadece gülümse ve sen yoluna devam et
Konan benim göçen benim görmezsin
Özünde ki kin kibiri silmezsin
Hep benim ben dersin kendin bilmezsin
Beni inkar eden bencil şeytanlar gördüm
Yaşam kaynağın bana bağlı bilmezsin
Felek planlarım alt üst eyledi
Beni yerden yere serdi de gitti
Ne merhamet etti nede acıdı
Beni yerden yere serdi de gitti
Şu kahpe dünyaya gönül bağlama
Seni yerden yere vurup da gider
Sen ahlar çekersin o ise güler
Kendi bildiğini okuyup gider
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!