İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Zindanlara düşüp ah çekse idin
Azaplar içinde vah çekse idin
Her olup bitene tuf çekse idin
Derdin benim gibi bahtsız bulunmaz

Hepimiz misafiriz hepimiz yolcuyuz
Bu dünya kimseye baki değildir
Bir gün gelenler bak bir gün gidiyor
Bu dünya kimseye baki değildir
***
Dünya malı için yalan düzenler

Dünyaya yüz çevir sen Hakka bağlan
Dünya kalınacak mekan değildir
Ölmeden ölüp de sen ağaya kalk
Haktan gayrısı baki kalan değildir

Düşüncelerinizi konuşabilmek için bağımsı olmak
zorundasınız

Birilerine bağımlı olduğunuzda birileri konuşur

Birileri konuştuğunda birilerinin dediği olur sizlerin

Bırakma sen beni darda
Yüreğim yanıyor harda
Garip kulun her gün zorda
Bağışla geç günahımdan

Sensin alemlerin Şahı

Genç yaşımda düştüm gurbet ellere
Yokluk gurbet ele bağladı bizi
Ne çileler çektim ne günler gördüm
Yokluk gurbet ele bağladı bizi
***
Ne bir yerim vardı nede bir yurdum

Bağlantı sağlamak için köprü olanlar acımasızca
çiğneneceklerdir

Köprü olmak isteyenler veya olanlar bilsinler ki
hep çiğneneceklerdir

Hakkı savunanlar için tek çare ölümdür ölüm

Hakkı savunanlar zamanla canından dahi bıkarlar
bıkmış olsalar dahi ellerinden bir şey gelmez

Hakkı savunanlar hemen hemen yok gibidir yoktur

Azabım bitecek mi ne dersin ben ne yapacağımı
şaşırdım her anım her günüm zindan var mı
edeceksin yok mu her ne yaparsan yap yalnız
hemen yap ne olursun hep senin dediğin oldu
bir kerede bu aciz kulunu dinle yalvarıyorum

Yaşadığım hayat beni ölüme razı etti fakat öldürmedi
yaşayan bir ölü yaptı

Yaşayan ölünün bütün hayalleri ve ümitleri ölmüştür
o ölemediği için azap çekmektedir