İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Kardeşimin oğlu bizim cihanın
Kına gecesine kalktık yürüdük
Bir otobüs birkaç taksi var idi
Hepimiz birlikte salona vardık
***
Herkes yavaş yavaş salona geldi

Madem beni bitirdin öldür bari neden yılardır süründürürsün anlamış değilim

Öldürmezsin yaşatmazsın ne yapmak dilersin bilmem
sen dilediğine dilediğini yapansın hesap soran bulunmaz bulunsa da hükümsüzdür kimseyi kaile almazsın

Kimseyi kaile almadığın bana yıllardır çektirip de

Ne kadar şerefli yaşamaya çalışmış olacaksak
o kadar azap çekeceğiz ne kadar şerefsiz olabilirsek
o kadar rahat yaşayacağız

Dünya denilen oyun alanına sürülmüş yaratıklar
yaşayabilmek için secim yapmak zorundadırlar

Benim davam mahşere kadar sürecektir sizler hala
ölü olduğunuzdan beni ne görecek nede bileceksiniz

Bana dünyanın bütün güzellikleri sunmuş olsanız
dahi sizlere asla boyun eğmediğimde göreceksiniz
benim davamı ölüler asla ve asla sezemeyecek ve

Oruç kendini tutabilmektir

Kendini tutamayanın oruç tutması sürüye uyum sağlamaktır

Sürü haklı diye bir kural yoktur kural sürekli oruç
kalabilmektir

Mala Mülke tapıp durma
Fitne hesap yapıp durma
İnsanları ayrıştırıp
Batıl yola sapıp durma

Var olan sadece odur

Malda mülkte Allah-tandır bilirim
Seni her nedense yığarken gördüm
Hep benim benim der şişer durursun
Sen kim oluyorsun anlayamadım

Çıkar üzerine kurulmuş dünya
Bir çıkar olmadan sevmezler seni
Ne söylersen söyle söz para etmez
Mal ile mülk ile ölçerler seni
***
Güçlü kimse ona doğru kayarlar

İnanç inanmakla ilgili değildir hal ve davranışlarla
ilgilidir

İnandım demekle kurtulacağını sananlar sadece
körler sağırlar ve ölülerdir

Dünya çile yurdu inanırlar-a
İnanmayanlarda çile yoktur göresin
Allah sevdiklerine verir çileyi
Arsız yüzsüzleri uyarmak için