İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Gösterişe önem vermem kaçarım
Kendin beğenene ben hep şaşarım
Dert ehli olursa derdim açarım
Gururlu devlerle bir işim olmaz
***
Düzenbaz kendini yüceltip durur

Bir zamanlar kendi kıt aklımla her şeyi düzeltip
herkese öğüt verirdim şimdi ise kendime dahi
öğüt veremez oldum

İnsanlara müdahale ettikçe sadece kendimi
bitirdim bunu ise bittiğimde anladım iş işten

Hak dostları dünya da yalnız ve gariptirler
Onları kimse anlamaz anlamakta istemezler

Dünyaya ve içindekilere tapanlar Hakka tapmış
Değildirler bu yüzdendir ki Hak dostları onlara
Bir tuhaf ve garip anlaşılmaz çekilmez gelirler

Dünyada adalet arayanlar sonunda yorgun ve bitkin
düşeceklerdir

Dünyada adalet arayanlar binde bir olduklarını fark
ettiklerinde adaletten vaz geçmiş olacaklardır

Hayatın yaşamaya değer olduğunu düşünmüyorum
mecburi olduğum için sürünüyorum

Hayat diye bir şey yoktur sadece acı çekmek vardır
acılardan kurtulacağımızı sanırız boşuna çabalarız

Ölüm değil yaşamak beni her gün öldürmektedir

Ölümden asla ve asla korkmuyorum yıllardır onu
arıyorum

Ben ölümü aradıkça dert ve belalar üst üste gelemeye

Gerçek inancın karşılığını işkence olarak almış
olacaksınız

İnanç ve iman rahat bir yaşam değil tam tersine
bir işkencedir

Dünya denen değirmenin dişlilerine takılıp yıllarca
işkenceye maruz kalmış olanlar dünyadan nefret
edeceklerdir ve bir daha bu dünyaya asla geri
dönmek dilemeyeceklerdir

Dünyadan ve insanlardan merhamet ummayın

Ne doğmak nede yaşamak elimizde değil mecburi
bir işkenceye tabi tutulmuşuz

Herkes yaşamak için birilerini ötekileştirip elinde
olan bütün varlıklarını alıp yaşayacağını sanırlar
ve bu savaş dünya var olalı sürüp gitmektedir ve

Sizler ölmek dilemezsiniz fakat o sizleri öyle bir kıvama
getirir ki doğduğunuza bin pişman olursunuz

O sizlere yıllarca işkence yaptığında ölümü dünden
kabul etmiş olacaksınız