İllüzyon Şiiri - Esra Nizam

İllüzyon
Gözlerinde sihirli bir küre vardı.
Kirpiklerinde hece hece efsun.
Bakışlarında binbir esrar saklıydı.
Sanırdım ki;
o tılsımlı elanın parıltısında kehanetler çözülürdü.
Sanmak ; ne büyük yenilgi.
Bütün hakikatlerim, o ışıltılı esarette yolunu kaybetti.

….

Sözlerinde büyülü bir tahakküm vardı.
Hitabında tatlı bir ihtişam.
Dudaklarında kadife bir huzur konaklardı.
Sanırdım ki ;
o dingin sesinin eşiğinde dağınıklığım hizaya girerdi.
Sanmak; ne büyük teslimiyet.
İrademin bütün kıyıları,o sahte saltanatta eridi.

….

Gerçeği çarpıtmakta pek mahirdin.
Sözlerin zengin karakterin yoksuldu.
Çehrende aldatıcı bir asalet.
Dilinde zarafete gizlenmiş bir ihtiras.
Gözlerin hakikate perdeli, yalana meyilli.
Gündüze kör,geceye âyân ettin beni.
Ne çok büyütmüşüm seni gözümde.
Cüzzamlı bir aşk bıraktın göğsümde.
Yanarım gelişine şiirler döktüğüm günlere.
Giyindiğin adamlık kaftanı,nasıl da yakışmıyor üzerine.

….

Bahar taklidi yapan bir istilaymışsın.
Usul usul kanıma karışan bir zehir.
Yalanlarınla sesimi kıstın onca gece.
Rağmenlerine rağmen geçmedim senden.
Derme çatma hislerinin yüceliğine inandım.
Nihayetinde illüzyonun çabuk bitti.
Aşık adam rolün ustacaydı ama
Ben senin ateşine yakacak olmam bir daha.
Zira çok gençtim :
Bir aşkın cenazesini tek başıma omuzladığımda.

….

(/Dört nala koştun kabahatlerin kirli paslı yüzüne.
Veda etmeyi bilmeyen dilin,
dilerim merhabasız kalır bundan böyle/)

23.17,18.02.2026