İllizyon Şiiri - Fatma Algan

Siz hiç burnunuza çalınan bir koku ile,
kırkbeş yıl öncesine gittiniz mi?
Ben gittim.
Bedensiz.
Olağan şekilde değil de,
Yıllar öncesi kullandığımız tek güzergahla döndüm eve
Nedensiz.
İndiğim duraktan ev,
Beş dakika.
Lâkin, o beş dakikada,
Sanki kırkbeş yıl önceki zaman dilimindeydim
Bedensiz.
Akşamın alaca karanlığı,
Yemyeşil bahçeler,
Küçücük gecekondular,
Bacalardan çıkan duman
Ve mahallenin bilindik kokusu,
Benzersiz.
Caddenin iki yanına sıralanmış devasa beton yığınları
Silinmiş.
Birden; “babam eve dönmüş müdür” paniği.
Sabah çıkarken yoktu ve tabii başım da,
Örtüsüz.
Azarı işiteceğim.
Yine mutfak penceresinden annemden isteyeceğim.
Çaresiz.
“Ya annem duymazsa?”gibi bir endişe,
Zihnimde.
Mümkün değil,
Bu durumlarda anne kulağı hep kirişte.
Çünkü;
O da zılgıtı yiyecek. Ve bir şey diyemeyecek.
Her zamanki gibi Kurunun yanındaki yaştı
Kadersiz.
Sonra birden, o koku.
Demek yine annem,
Dövülmüş et ile lahana sarmıştı
Tereyağlı.
Leziz.
Ve o koku beni benden alıp,
Sıcacık oturma odamıza fırlattı.
Bedensiz
Kuzinenin üzerinde,
Mavi, emaye çaydanlık
Yavaşça tıkırdıyordu.
Babam evde değil miydi?
Beynim, kocaman, karışık bir duygu yumağını salıvermişti.
Ve o hisleri temsil eden kimyasallar,
Vücudumda nereye gideceklerini çok iyi biliyordu.
Güdümsüz.
Yavaşlayan adımlarım,
Etrafın sessizliği ,
Hıçkırıklarım…
Apartman kapısına geldiğimde,
Tüm illüzyon yok oldu..
Çantamda anahtarı ararken
Elime değen fularım.
“Akşam serin olmadığı için boynuma bağlamamıştım”
Usulca taktım başıma.
Asansöre yürürken
Hala akıyordu gözyaşlarım.
İstemsiz.
Siz hiç burnunuza çalınan bir koku ile
45 yıl öncesine gittiniz mi? Ben gittim.
Bedensiz.

f.a
27-Ekim-2024