Kâinatın arka sokağında bir yankı var,
Zamanın pas tutmuş kapısına yaslanmış.
Mavera’nın gölgesinde doğmayan sabahlar,
Sükûtla işlenmiş, sessizce yaslanmış.
Yasaklanmış bir fikir gibi sızıyorum evrene,
Ruhumun sınırlarını çizen kalem kırık.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta