Acımasız katil sanki dizelerinde
Satır satır nefret her kelimede.
Merhametten eser yok yüreğinde
Sorsan şair olmuş net aleminde.
Şair denen insan güzel görendir
Ah benim yalnızlığım kimsesizliğim
Her şeyi kabullenen dilsizliğim.
Her fırtınada ortalığa saçılan
Can kırığı anılarım kırgınlıklarım
Kabuk bağlamaya zaman bulamayan yaralarım.
Hiçbir ilacın kâr etmediği
Seni düşünmekle geçirdim günü
Uykuya hasretim sabaha kadar
Efkâra karıştı gecenin hüznü
Bitmedi nöbetim sabaha kadar
Bir sağa bir sola döndüm uyku yok
Sabah güneşisin dünyama benim
Baktıkça seyrine doyamıyorum.
Her kuşluk vaktinde azalır derim
Doyunca bakmaya kıyamıyorum.
İki lisan bir insanız şurası
Bir sabah meltemiyle çalmalısın kapımı
Usulca sessizce gelmelisin
Ansızın karşıma çıkıp en zor kalelerimi fethetmelisin
Ve mağrur bir komutan edasıyla karşıma geçip sana esir olan kalbime hükmetmelisin
Kendine bağlamalısın uçarı kalbimi
Köleye geçirmelisin gönlümu
İçimdeki Nuh tufanı,gittiğin gündü
Gözümün feri kapandı, ışığı söndü
Senden sonra giden herkes, geriye döndü
Hadi çık gel nerde isen bitir yasımı.
Kıssacık bir ayrılıktı söylemiştin sen
SABRIM TÜKENDİ 💞
Çiçekle donatsam bütün yolları
Bahçeme uğrar mı aşkın baharı
Düşmeden saçıma zemheri karı
Bedenim yoruldu sabrım tükendi.
Çok acı çeksem de senin yüzünden
Yüzünü gözünü kaşını sevdim
İncinip küssem de kötü sözünden
Gözünden dökülen yaşını sevdim
Gizledin aşkını hiç demedin gel
Sana Ben
Senden başka kimse bakmadı böyle
Yalan mı sevgili ne olur söyle.
Bir bakış yüreği yakar ya öyle
Eridim tükendim bittim sana ben.
Geceleyin,usulca ve sessiz,
Rüyana dalmaya geldim.
Karanlıkta süzülerek,
görünmeden kimselere,
Seninle olmaya geldim....
Geldim,kararlıyım artık gitmemeye,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!