Gidişinle değişti,çekilmez oldu,
Arkandan göz yaşı döktü Ankara,
karardı gök yüzü tez oldu akşam,
sensiz gecelerim katrandan kara.
Kızılay meydanı sensizken çok dar,
Hiç bir şeye yanmadım,
yıkılan hayallerimize
yok olan umutlarımıza
yandığım kadar.
Ağlamadım vakitli vakitsiz,
Özledim demişsin tanıdıklara
Hasrete düşecek kalbin var mıydı ?
Giderken her şeyi attın kenara
Gönül evimdeki yerin dar mıydı ?
Yokluğun yakıyor hâlâ sînemi
Öyle bir kenarda seyret bakalım.
Üç perde dram bu oynadığımız.
Aşk var,ihanet var,terkedilmek de,
Seyrine doyulmaz hepsi bir yerde...
1.perdede sevdalanmak var,
Unutmak istedim seni
Yollarımız ayrıldıktan sonra,
Tüm anıları silmek istedim
Yapamadım bir tanem mümkün olmadı.
Çıkmadın bir an bile aklımdan
Hayalin gitmedi gözlerinden
Yarını olmayan umutlar satıyoruz hepimiz
Veresiye yaşadığımız gerçeğini unutarak
Olmayacak şeyleri umut ederek
Bazen de olmayacak şeyler için umut vererek.
Gülen her çehrede aşkın kırıntısını arayarak geçiyor ömrümüz
Oysa
Son mermisi kalmış savaşçıyım
Namlu yüreğime çevrili
Gez göz mesafesinde ömrüm
Gelgitler yaşıyorum bu aralar
Teslim olup olmamak arasında
çaresizim kararsızım
Bir bahar esintisiydi yaşadığımız
Say ki bir yaz yağmuru
Geçici bir duygu sağanağıydı belki
Bu yağmurda senin üstüne damla bile düşmedi
Ben ise sırılsıklam oldum
İliklerime kadar işlemişti bu aşk
Ey can
Bugün bir başka hüzün var içimde
Sana anlatamadığım duygularımın altında eziliyorum her saat.
Ah Vera hercai meleğim
Her akşam ayrı ayrı vurulduğum kadın
İçmeden mest oluyorum sana sesine güzelliğine buğulu bakışlarında kayboluyorum adeta
Ey can
Sensiz zamanlarda
Senden uzakta taa uzaklarda
Sen aklıma geldikçe susardım
Ahraz bir çocuk gibi
Bildiği dilleri unutmuş mecnun misâli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!