İçimdeki Nuh tufanı,gittiğin gündü
Gözümün feri kapandı, ışığı söndü
Senden sonra giden herkes, geriye döndü
Hadi çık gel nerde isen bitir yasımı.
Kıssacık bir ayrılıktı söylemiştin sen
SABRIM TÜKENDİ 💞
Çiçekle donatsam bütün yolları
Bahçeme uğrar mı aşkın baharı
Düşmeden saçıma zemheri karı
Bedenim yoruldu sabrım tükendi.
Çok acı çeksem de senin yüzünden
Yüzünü gözünü kaşını sevdim
İncinip küssem de kötü sözünden
Gözünden dökülen yaşını sevdim
Gizledin aşkını hiç demedin gel
Sen hayat kaynağım
İbadette duamsın.
Gündüzümde gecemde
Benle olansın.
Uzanıp da elimle tutamadığımsın
Varlığınla gerçeksin
Hiç bir şeye yanmadım,
yıkılan hayallerimize
yok olan umutlarımıza
yandığım kadar.
Ağlamadım vakitli vakitsiz,
Okullar bitirdim hep yüksek tahsil
Hayatın ilmini senden öğrendim
Lisanlar öğrenip bilsem de çok dil
Aşkın lisanını senden öğrendim.
Bir çok ders verenden olsam da razı
Gurbetmiş ayıran her ikimizi
Ben anladım sen de anladın mı can
Bu özlem yakarken yâr içimizi
Ben ağladım sen de ağladın mı can.
Senden sonra aşkla açtım arayı
Hayatım kapısız labirentler gibi
Her koridoru soğuk buzdan duvarlar
Her durakta bir parçamı yitirdiğim
Anlayamadığım anlatamadığım
Ağlayamadığım suskun anılarım
Vedasız uğurladığım nice aşklarım
Hasrete yâr ol diye yazmış kaderde
Kaçmak istesem de kurtulamadım
Boynum kıldan ince aşkın önünde
Yazılmış yazgıdan saklanamadım.
Paslı hançer gibi saplı sînemde
Ey tabip yarama dermanın yoksa
Al aşkı içimden bulma çaramı
Bu yolda dert çekmek sevene haksa
Bırak açık kalsın sarma yaramı.
Bu derdi bir zaman almıştım gözden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!