İlk cinayet işlendiği az ônce tek şahit bendim, korktum kabilin toprağını sürdüm işlediği günahını bôlüştüm, sırtlandım habili yollara düştüm, kuyuda Yusuf'u gôrdüm sır gibi sakladım kimseye sôz etmedim, sular yükselirken hz.Nuh elini uzattı tutmak istedim boyuma kadar günahtaydım erişemedim, yorgun düştüm bir mağaraya sığındım uyudum asırlar geçmiş yedi uyurlardan biri bendim bu berbat çağa düştüm.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta