Bir ceylanın kendi oyununda,
Kaçıncı sıçrayışıydı, bilmem.
Seni hangi anda yakaladım?
Yoksa gözlerinin içindeki o gülüşe,
Bu oyunda asıl ben mi yakalandım?
Bir bakışın değdi, bütün yollar şaştı,
Gülüşün içimde saklı bir kapı açtı.
Ben peşinden koşarken sandım ki özgürdüm,
Meğer gönlüm çoktan senin izine karıştı.
Adını andığım yerde, kalbim yerinden göçer,
Sesin uzak bir kıyıdan içime doğru geçer.
İçimdeki bir yoldu seni bana getiren,
Yoksa kader, gözlerinde bana bir yer mi seçer?
Belki bir gün yine kesişir yollarımız,
Aynı heyecanla karşılaşır gözlerimiz.
Sen o eski gülüşünle durursun karşımda,
Ben yine yakalanırım, hiç itiraz etmeden.
Artık ne kaçan benim ne de peşinden koşan,
Bir ömrün kıyısında aynı düşe tutunan.
Sen beni bir bakışta, ben seni bir ömürde,
İkimiz de yakalandık, adı sevda olan oyunda.
Serkan Sebepsizceaşk
Serkan SebepsizceaşkKayıt Tarihi : 17.11.2026 08:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!