Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Maalesef..Günümüzün en çaresiz hastalığı bence öncelikle bencillik..Bu duygu insanların yaşamda bakışlarında ki her türlü sorumluluğu ortadan kaldırıyor....Ben merkezli oluyor herşey....Ama ben yinede hala sevgi ve hoşgörü olan insanların olduğunu biliyorum, inanıyorum..Böyle bencil toplumu engellemek için en büyük görev anne babalara düşüyor...Öncelikle örf ve adetlerimizi mutlaka öğretmeleri gerekmektedir.Saygı duymasını bilmeyen bir çoğunluk gittikçe törpüleyecektir değerlerimizi....Sorumluluk ne büyük ama ne zevkli yüktür.....Dilerim gökten elmalar düşer sorumluluğu bilenlerin başına, paylaşana, sevgiyle bakana..Kutluyorum..
insanız benciliz sevgi ile gülümseyi bile çok görüyoruz bu yüzden mutsuz ve stresilyiz güzel anlatmısın arkadaş tşk
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta