Ilımsızlık Şiiri - Çınar Giden

Yine dümdüz oturuyorsun
Hiçbir şey yapmıyorsun
Kendi içine kapanık
Sarı ışık gibisin

İçindeki gizli cevherler
İçindeki o güzel düşünceler
Açığa çıksa kimse inanamayacak
Ama sen bu mücevheri gizli tutuyorsun

Biliyorsun çünkü, kimsenin umurunda olmadığını
Biliyorsun seni kullanacaklarını
Çünkü bu dünyada iyi olmak en büyük suç
Sen artık bunu bizzat deneyimledin

Ve anladın ki;
Yanlış kişilerle takılmaktansa
Tek takılmak daha iyi
İşte bu düşünce seni zirveye taşıyacak

Herkes seni dağdaki minik bir ot sanır
Kimse değerini fark etmez, yüzüne bakmaz
Ama değerlendiğinde senin için değil
Senin yarattığın şeyler için koşarlar

Ve en kötüsü ne biliyor musun?
En sonunda o emeğin bittiğinde
Kimsenin yanında kalmamasıdır
İşte bu yüzden hayatın, tıpkı ılımsızlık gibidir

Kimseye dokunmadan, yaranmadan, zarar vermeden
Sessizce geçirirsin ömrünü
Sonunda ise geçip gidersin bu dünyadan
Ne sesin duyulur ne kimsenin umurunda olursun

Seni önemseyen tek şey ise;
Yağmur yağdıktan sonra topraktan beslenen
O sessiz bitki ve böcektir...