Ey dağları bulutlara uzanan İliç,
Sende mi yalnızlığa mahkûm edildin.
Bir başına karanlığı omuzlayıp yürüdün,
Sende mi sevgiliyi ararken yanıp küle döndün.
Ey dağları bulutlara uzanan İliç,
Yoksa sende mi her yüzüne güleni dost bildin.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta