Asma yapraklarının yalnızlığını yaşıyorum
Bir imtihan öncesinde daha
Rüzgarın her değişiyle dallara
Kendime yeni ufuklar açıyorum
Değişik yeşillere değiyorum
Uçarı benliğimin kımıltılarıyla
Ve kendime sahip olamadığım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta