Sevda, sevda derler ey sevgililer!
O ki bir garip, zorlu, çileli yoldur.
Kerem’e aşılmaz bir dağ, Mecnun’a geçilmez çöldür.
Aslı için dağlardan gelen ab-ı hayat,
Leyla için korlanıp durur bir küldür.
Uğruna tatlı canlar verilir, çok kanlar akar,
Sebep bazen Tamara, bazen nazenin bir güldür.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta