İklim Dündü Şiiri - Mehmet Ali Onay

Mehmet Ali Onay
313

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

İklim Dündü

Sorma ne yaşadım, mazi oldular
Hatırat sayfamda hâyal kaldılar
Yurdumdan ıradım, yoktur mekanım
Her nere vardımsa baştan savdılar

Başa hal gelmeye, düşme ha düşme
Göllerim kurudu akmıyor çeşme
Onun bunun için kendinden geçme
Malım, canım yağma, tâlan oldular

Dalım, yapraklarım, renk renk güllerim
Umut bildim hepsin, özler, severim
Zehir olsalar da; balım, şekerim
Evlatlarım göya; benden oldular

Sever görünürdü, candan ciğerden
Derdim; eş-dost beni bırakmaz yerden
Atım boşanınca semer eğerden
Garın gardaşlarım yaban oldular

İklim döndü, soldu sümbül, lâleler
Zamana yenildi taştan kaleler
Canım derdi; can almaya diş biler
Sevdalık hallerim yalan oldular

ŞAHAKUL’um boşa yordum, yuruldum
Yoldaş diyenlerden yolum ayırdım
Yâda ne denir, ben bana darıldım
Aman verdiklerim yaman oldular

01 Mart 2013
Hackney

Mehmet Ali Onay
Kayıt Tarihi : 1.3.2013 10:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!