İkimizlenmek Şiiri - Ertan Hurmanlı

Saçlarından dökülen gecebaz karanlık,
Soluğumu kestiğim uçurumdar hece
Dudaklarında saklı suskunç ve serin bilmece
​Hiçbirzamanımın en güzel vakti

Tiktakları vuruyor en sancıdar ritimle
Aşk, çentikli yara, solukzar sızıntı
İlga edelim saatleri, kibirli zamanları

Şiirin kanayan, sırdaş mısrası gibi,
Ne yaşatır beni, ne de öldürmeye kıyar
aksinle tamamlanır eksilgen yanım

Seninle ikimizlenmek diyorum, ne tuhaf şey
Ellerini tutsam, gökyüzü yeryüzüne ellerinecek
Hüzüncül yağmur usulca yıkarken kaldırımları
Kanımda ne kadar nehir varsa hepsi tersinecek

Ben ki yüzme bilmem, boğulgan bir aşığım
Kirpiklerinde sallanan damlasar kederi
İçsem şarap niyetine, göğe çıkar mı aklım?
Gözlerinin içinde yüzgörümlük deniz

Sen bana "gitme" dediğin titrek-sesinle
Vurdun içimde ayaklanan gitmeleri
Kelimebaz şairin verdiği son nefes gibi
Ben seni uzaklanırken bile sevebilirim

İçinde sevinçle kaybolduğum kimsesiz ormanlar
Nereye kaçsam, ayaklarım inadına sana adımlanır
Şimdi al beni, sakla o kuytu kalbistanına
Bir daha hiçbirzamanım bulamasın izimi