orda öyle oturmuştun üç merdiven inip
dere kenarında susuz bakıyordun kapıya
geciken bir vücut bekliyordun sendeki bana
garsondan beni istemiştin belki-çay ve iki pi
siyahlarını giymiştin, dokunsam ağlayacaksın sandım
dokunmadım- ki dokunmak güldürür
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




hayatımm.. her şiirin ayrı güzel..
dokunmasan da ağlar,ağlayacağı vardır çünkü.
sormasan da söyler.söylemese de anlarsın.istediğin anlamaktır çünkü.
bakmasan da görürsün görmek istediğini.
her yıldız gibi sönecektir.biçilmiş ömrü vardır çünkü her yıldız gibi.
patlamayagörsün yeter ki.çünkü yaşamak istediği o patlama anıdır. yok-olmaya-sönmeye bile değer andır çünkü o an.hava kararır ve gider...
aşkın gizemini çağrıştıdı bana şiir.yarasa çarpışının ürpertisini aşkın hızlı geçişindeki hüzne dönüştürmeyi bilmek ikili tanımları şiirleştirmek oluyor işte böyle.kutluyorum.
:)güzel
ne güzel yazmışsınız...
ne diyeibliriz ki. şiir çok güzel
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta