Ve doğdu insan, ölümün ilk durağında.
Emekledi treninin içinde, hoyratça.
Belki etrafına gülücükler saçtı, çocukça,
Belki de yalnızdı, kimsesi yoktu yanında.
Yalnız olan doğmuş mudur peki ?
Yoksa atılmış mıdır ölümün kucağına ?
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta