Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Değil mi ki biz,
talan edilmiş toplumların nesilleriyiz,
Yoklukların
...........karanlıkların
....................ve ıstırapların
acımasız kırbacı altında,
Ve kenelerin ve bitlerin saltanatında
sızlaya sızlaya ulaştı göklere iniltilerimiz.
Sen orda köle
...........ben burda köle,
......................kanıyor ellerimiz.
Yüreğine sağlık dostum,seni okumak harika bir duygu,selam ve saygılar sunuyorum...
Özü güzel insan, Şairlerin özü güzel olduğu için, Böyle hitap ediyorum. Şiirinizi zevkle okudum,İlhamınız eksik olmasın, sizler yazın bizlerde şevklenelim.Yaradan sizinle ve sevdiklerinizle birlik olur inşallah. Hoşca kal. Dost.
Oktay Çöteli- Elazığ
Orada,şurada ve burada her yerde elleri kanayan çok iki köle var şiir yürekli dost...var...bu dizelerinizi çok beğendim ellerinize sağlık sevgiyle kalın.
Tebrikler Mehmet Bey
kanatmayın yüreğinizi lütfen güzeldi .Kutlarım.
Selamlar
Necmiye Sarpkaya
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta