İkaz Şiiri - Ozan Bindebir

Söyleyecek sözüm bitti sananlar!
Ben Ozanım; üç beş dize değilim.
Ben kendi yolumu kendim seçerim,
İtekleme giden füze değilim.

Özgür kalsın, diye insanım, Yurdum
Zalimin zulmüne direndim durdum
Akan gözyaşıma köprüler kurdum
Temmuz’da kuruyan göze değilim.

Parya olamayız, kalıp biçare
Hep birlik olunca sarılır yâre.
Halkımla bütünüm, olduk yekpare
Vücutta istenmez beze değilim.

Henüz bunamadım, aklım yerinde
Köklerim var, hem de gayet derinde
Hakkın yanındayım her seferinde,
Öyle adaletsiz tüze değilim.

Duysun her gün haram lokma yutanlar,
Halkın ekmeğine zehir katanlar,
Baş öğütüp bir de nutuk atanlar!
Saray sofrasına meze değilim.

Hakkı hakikati her can göremez,
Bindebir süreğin herkes süremez
Benim bu gönlüme ağyâr giremez,
Bedava gezilir müze değilim.

*
Açıklamalar (TDK Sözlük):
Dize: Şiirin satırlarından her biri; mısra.
Füze: Bir yanıcı ve bir yakıcı maddenin sürekli olarak yanmasından doğan itiş gücü ile hareket eden düzenek.
Göze:Pınar, su kaynağı.
Parya: Hindistan'da toplumsal sınıfların dışında kalanlar.
Biçare: Çaresiz.
Yekpare:Tek parça, bütün.
Beze: Yara veya çıban sebebiyle vücudun herhangi bir yerinde oluşan şişkinlik; gudde.
Tüze: Hukuk.
Meze: İçki içilirken yenilen yiyecek.
Sürek: Yol erkân (Şiirdeki anlamı).
Ağyâr: Başkaları, yabancılar, dost olmayanlar.