Farkında değilim ama, bayağı ihtiyarlamışım
Bu zaman girdabının içinde gençliğim elden gitti
Saçlarıma bir bir düşen aklar, kalmış tek yoldaşım
Geçen bu yıllar, insanı böyle soldururmuş demek ki
Kaç kere isyan ettim, kaç kere umutsuzca yenildim
Yenilmelere doyamadım, adam olamadım demek ki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hic birsey eskisi gibi degil hocam
harika siir okudum yuregine saglik.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta