Hüznün kucağında açmış kahverengi gözlerini
Ağlamış zaman içinde bedeni
Bazen sarhoş olmuş dağıtmış kendini
Dünün ümidi bugünün ihtiyarı
Bazıları ezmiş hükümranlıklarıyla
Birileri gülüşlerini çalmış bilinmeyen zaman da
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta