Güneş doğmadan çıkıp yürür kilometrelerce
Düşünür durmadan sevgisinin karşılığını alabilecek mi diye
En çokta düşünmek yaralar kendi başına saatlerce
Bu sevdadan vazgeçerse iyi olacak belki de
İhtimali dahilinde kendinden vazgeçemez elbette
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta