Gün tutuşmuşken bir ucundan
Karanlıklar tırmanırken kentin üstündeki bulutlara
Martılar çığlık çığlığa tifterlerken gökyüzünü
Kimseler görmeden
Kimseler duymadan
Gözyaşımdan ördüm ben bu şiiri.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta