İhtimal Dahilinde Şiiri - Melik Tunal

Bizi sevmeyenleri çağırır,
birbirimizin gözlerine bakarak
birbirimizi ne çok sevdiğimizi söylerdik.
Sonra sofraya oturur,
yemeğimizi yer,
uykuya dalardık.
Ve yıllar geçerdi.
Bir gün toprağa düşerdim;
ardımdan birkaç söz söylenir,
birkaç dua okunurdu.
Belki iyi bir adam derlerdi bana.
Ama kimse bilmezdi
içimde hiç sorulmamış soruları,
öğrenilmemiş kelimeleri,
anlaşılmamış hakikatleri.
Ve ben,
yaşamış olmakla
yaşamış olmayı anlamak arasındaki
o ince çizgiyi
hiç geçemeden giderdim.