Mümkünatı var lakin sonu ölüm
Yarın yerine belki sonraki gün
Ertelemekten kazandım yarınımı
Tebessümler dün, titrek dudaklar bugün
Peki ya yarın?
Meçhul zamana beslediğim öfke keyifsiz gecelere mal olur zannederken;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta