Dikmekteyiz hayâtı, nakışlar ve iğneler;
Bir yol boyunca bahtı, hep âdîce iğneler…
Başlar dikiş yaşamda ve yünlerde karların
Suskun beyazlığıyla nakışlar sokakların
Yağmurlu kaldırımlarını.
Yağmurda kirlenir o beyaz yün kazakları,
Karlar yağar habersizce yollara.
Sisten de kimseler göremez ağlayan karı;
Bir bir düşer ki kuytu yollara,
Bir çocuk…
Sürsün dikiş ömürde sürerken düzen bozuk.
Yanlış dokunmadan akıyor kan oluk oluk…
Geldik bugün mezarlara, renkler solar ki kar;
Birden siyahlaşır bu kazak, kanla yaş dolar!..
Sisler içinde yaslı; beyaz pür nakışlara,
İşler siyah detayları, mâsum bakışlara!..
Hoyrat hayatların bu kötümser gülüşleri
Ardında hîlekâr duyulur derbeder gelen
Sesleri…
Ürperti şarkısıyla, içindendi bir kutu;
Tüm iğneler acıyla, şu ömrü örüyordu!..
Ormanda karla örtülü suskun, soğuk mezar…
Ah, iğneler hayatlara rüzgârda yer kazar!
Dikmekteyiz hayâtı, nakışlar ve iğneler;
Bir yol boyunca bahtı, hep âdîce iğneler…
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 23:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!