Bir bahar esintisinin getirdiği zambak kokusu,
Her gecenin gündüzü gibi umut dolu.
Sen benim gönül kuytumdaki papatyanın poleni,
Gönül çehremde yaşayan bir tomurcuk,
Gün geçtikçe büyüyen sevgi.
Ve sen, benim inci tanem;
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta