Ezildikçe ezildi devasa olan sabrım,
Bir küçük iplik gibi ha koptu ha kopacak.
Üzüldükçe eridim, çaresizliğe kahrım,
Kısır döngüde aklım, ha kaçtı ha kaçacak.
Kapatsam gözümü boş; patlar şu kulak zarım,
Her söz şaibe dolu, birgün sabrım taşacak.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta