İftara gelir gibi geliyorum sana.
Bir koşu, bir telaştır almış beni,
Bir bardak su, ya da bir hurmaya gelir gibiyim,
Nedense tebessüm eksilmiyor hiç yüzümde,
Nedenini aramaya gerek yok, zaten içimde,
Zorla değil, gönlüm getiriyor beni sana,
Yanına birkaç adım kala açıyorum ellerimi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta