Zeliha, Yusuf’a aşkından Rabb’ini buldu,
O ne peygamber, ne afif bir kuldu!
Maazallah derken hicabından sarsıldı,
Gömleği arkadan talihsiz ele takıldı.
Zindan hayatı bu cürümden mutlaka, iyiydi,
Adeta bir mekteb, medrese yeriydi.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta