İDRİS YENİ 2 HAYATI
Garip ömrüm
Yıl seksen üç mevsim bahar olunca
Anacığım yükün atıp rahatlamıştır.
Ebem garı adı İdris’tir deyip,
Peygamber ismiyle ululamıştır.
Yer adana hava sıcak buğday kurumuş,
Köylüler bir olmuş harman kurulmuş,
Gönüller coşmuş sular durulmuş,
Elifçeler’de gözlerim aralanmıştır.
Derdi çok çektiğim doğrudur amma,
Hüda nice rahmetler de bahşetti şükür.
Genç yaşta saçlarım ağardı zira,
Gönlümüz derinden yaralanmıştır.
Adımız nebiden mesleğimiz nebiden,
Daha ne dilerim yüce rabbimden.
Kim bilir Azrail gelir aniden,
Ölüm kapısı artık aralanmıştır.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!