Bir gün bu ayrılığı öldüreceğim
Kurşuna dizeceğim yalnızlığımı
Yargılayacağım sensizliği
Sonra da ipe vereceğim
Sehpada salınırken sensizlik
Kahkahalarla güleceğim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yalnızlığa son verilişin küçük bir öyküsü sanki. Çok beğendim, tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta