İçtikçe bir başkası oluyorum sanki,
Benim olmayan bir hayatı yaşayan.
Herkesin beni tanıdığını sandığım
Hiç bilmediğim insanların içinde
İçtikçe isyanlarım kabarıyor sanki.
Keşkelerim volkan olup patlıyor
Benim olmasa da bu yaşam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta