Ne kadar kos kocaman olsan da
İçinde bir çocuk yatar
Masum ve aşık
Sevgiye muhtaç,
Zamanın kahrında bir umut
Kanatsız ve mahçup
Ellerini çekmiş yalandan
Gerçek kapını bir türlü çalamasa da,
Ömür gecenin karanlığında
Yanlızlıkla başbaşa
Film şeridi hayat
Düşünür iken ertesini,
Geçmiş bir sen bu dünyadan
Unutulmaya mahkum
Alemin fetvasında
Nafileye yok ki bir ihtiyaç,
Gözlerin hafif nemli
Ağlamaya yatkın
Dalmış uzakların koylarına
Mazinin kollarında,
İçindeki dağlar uzanırken ovalara
Sensizliğe atılacak düğüm
Doğurmuyor bir gelecek
Yokluk ne çare ki.
* Berlin, 30.11.2025 *
Talat Özgen
Talat ÖzgenKayıt Tarihi : 30.11.2025 08:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!