Her sabah umutlarımın adını sormak hayattan.
Oyun oynamak seninle, her oyuna kalbin adını koymak.
Ve her telefonum çaldığında umutla açıp umutsuz kapatmak.
Özlemek seni, sol yanım buruk ve acıyla özlemek.
Söylemek istiyorum, bin hevesle haykırmak seni sevdiğimi.
Bir taraftan korkuyorum, hatırlayınca yaşanmış geçmişi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta