Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Soba neymiş ki, ciğer tüterken.. Küçük ceylanınız kapı arkasında bekliyor olabilir Üstadım.. Kutlarım.
Irmak olmuş yüreğiniz...
Sevdalar gürleyerek akıyor, derya gibi gönül ovalarını suluyor.
Tebrikler hemşerim. Susmasın kaleminiz.
Selam ve saygılarımla
zevkle okudum kutlarım muharrem bey, kaleminize sağlık...
Güzel şiirdi Muharrem Bey,
aynı duyguları kapınızın sürgüleri dışa açılmışken ve sobanız yanarken de hep aynı tatta duymanızı dilerim.
Güzel şiirinize ilk tam puanını,size de saygılarımı bıraktım efendim,
Ünal Beşkese
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta