İçimdeki Boşluk İbrahim Şiiri - Yılmaz T ...

Diyorsun ki doldurabildin mi içindeki boşluğu?
Şimdi… seninkide soru mu ?
O gittiğinden beri dolmuyor, İbrahim.
Ne yapsam olmuyor…
Uzun zaman oldu… Ben de biliyorum… Ama unutamıyorum.
Neler neler denedim, bilmiyor musun, koymayı onun yerine?

Yok… yok.
Çok uzağım sana bile onu anlamaktan çok uzak… Anlamıyorsun
Zaten kelimelerin dili dönmüyor
İçimdeki ateşin feri sönmüyor…

Koskocaman bir boşluk büyüyor içimde… Dipsiz bucaksız…
Bir şekilde olacak diye umut ettiğim her şey anlamsız
Bahaneden öte geçmiyor, İbrahim, her şey çok saçma
Yakınımda değil ki yalvarayım… yapma…
Hiçbir şey çare değil, anladın mı, İbrahim? Dermanı yok onsuzluğun…
Sonu gelir mi sanıyorsun sanki sonsuzluğun?

Yokluğu insafsız
Çaresi yok amansız, gidişi zamansız…
Hayali bile kaçıyor benden, tutsağım onda firarsız

Bir ömür boyu dolmayacak, anladım, bu boşluk zaman geçse de
O boşluk ve içindeki sen dile gelse de
Acayip bir şey değil mi?
İçindeki boşluk ve o boşluğun içindeki sen
İşte hayat böyle, kabul edersen…

Kısacası, İbrahim, bu boşluk böyle sürecek
Bir boşluğu cesedim doldurana dek…

Yılmaz Tizgöl
09.11.2026 / Moskova