İçimde Kalan Sen Şiiri - Mert Elüstü

Ne sesimi duyarsın ne hâlimi bilirsin,
Ne bir satır yazarsın ne hâlimi sorarsın.
İçimde her gün bir umut sessizce can verir,
Ne sevmeyi bilirsin ne de kıymet verirsin.

Ben derdime derman diye sarıldım sana,
Canım yanarken can bildim seni kendime.
Göklere yükselenin düşüşü sert olurmuş,
Ben kanadım, toprağım dedim yine de sana.

Adını andıkça aklım yollara düşer,
Kalemim susar, sayfam gözyaşı döker.
Ben her yarama senin adını merhem bildim,
Her mısrada seni, her düşte seni sevdim.

Bir darağacında asılı gibiyim,
Kendi gölgemden bile kaçak gibiyim.
Sağım yabancı, solum sessiz bir duvar,
Şaşkın bir âşık gibi kaybolmuş gibiyim.

Tükeniyorum, uzanmıyor ellerin,
Gözümde yaş var, duymuyor yüreğin.
Alın götürün beni uzak diyarlara,
Adını kazıdım kalbime, silinmez hatıralara.