İçim Dışım Çocukmuş Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Ortalıkta koşuşturup duran
Evin, yaramaz küçük çocuğu gibiymişim
Öyle sevimli, öyle eğlenceli
Biraz nazlı, biraz saman alevi
Masumca başına buyruk

İçim dışım çocukmuş
Hiç mi büyümeyecekmişim

Başımı
Peluş oyuncaklarımın üstüne koyduğumda
Annemin dizlerindeymişim gibi
Kendimden geçmekteymişim

Kuşlara eşlik eden
Göğü eve getiren
Cıvıl cıvıl biriymişim

Çocuk gibi sevenmişim
Kollarını açıp
Bu kadar çok seviyorum demeyi
Unutmayacak kadar temiz

Salıncağa binen
Çocuklarla, karşılıklı eğlenen
Öyle güzel çocukmuşum...

Hayatımın kimi yerinde
Hayatın beşiğine
Acıya doğmuş bir bebek gibiyim
Çocuk yanımın ellerinde
Bir oyuncak da değilim
Hüznümü iliklerime kadar hissetmekteyim

Yüreğimin dizlerindeki yaraları
Eğilir eğilir öper
Çocuk yanımla annelik ederim

Gözlerimden hüzün bulutları geçerken
Birdenbire şiire büyür
Dizelere yağmur olur inerim
Çocuk yanıma, telaşe veririm

Mutluluğu elçi eder
Birden yaşama sevincime geçerim
Çocuk yanımla
İç evime neşe getiririm...