Bilmiyorum ya yaşıyoruz işte
Söz dinlemeden zaman itekliyor hayata
Ölenler gömülene kadar hatırlanıyor
Geri kalanlarla gerektiği gibi yaşanıyor
Üzülmesi de içinde sevinci de aşkı da
Nasıl da her şey tasarlanmış çok önceden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta